शेवटचा मोर्चा हा शेवटचा आक्रोश (कविता)

त्यांनी संभाजींना मारले
जबाबदारी घेतली नाही
त्यांनी तुकोबांना मारले
जबाबदारी घेतली नाही
त्यांनी गांधींना मारले 
जबाबदारी घेतली नाही
त्यांनी बाबरी विध्वंस केला
जबाबदारी घेतली नाही
त्यांनी दंगली घडवल्या
जबाबदारी घेतली नाही
त्यांनी गोध्रा घडवले
जबाबदारी घेतली नाही
त्यांनी करकरेंना मारलं
जबाबदारी घेतली नाही
त्यांनी मालेगांव बॉम्बस्फोट घडवले
जबाबदारी घेतली नाही
त्यांनी दाभोलकरांना मारले
जबाबदारी घेतली नाही
त्यांनी पानसरेंना मारले
जबाबदारी घेतली नाही
त्यांनी कलबुर्गीना मारले
जबाबदारी घेतली नाही
त्यांनी अखलखला मारले
जबाबदारी घेतली नाही
त्यांनी पहलुखानला मारले
जबाबदारी घेतली नाही
त्यांनी रोहितवेमुलाला मारले
जबाबदारी घेतली नाही
त्यांनी गौरी लंकेशला मारले
जबाबदारी घेतली नाही
त्यांनी नजीबला गायब केलेय
जबाबदारी घेतली नाही
त्यांनी भीमा-कोरेगावला दगडफेक केली
जबाबदारी घेतली नाही
ते भेकड आहेत हिंस्त्र लांडगे
नीच आहेत अमानवीय हांडगे
त्यांना आपलीच जात श्रेष्ठ वाटते
त्यांना इतर लोक गुलाम वाटतात
त्यांनी आजवर कधीच जबाबदरी घेतली नाही
ते छुपे युद्ध करत आलेत
आम्ही एकमेकांकडे संशयाने बघत आहोत
ते पसार आहेत नामानिराळे खैबरच्या गुहेत
हसत आहेत गात आहेत
आम्ही जेलमध्ये सडत आहोत
तुरुंगात स्वातंत्र्याच्या कविता लिहीत आहोत
बेड्या आमच्याच मेंदूला पडलेल्या आहेत
ते आता आमच्यातच उभे आहेत
आम्हाला चळवळ शिकवत आहेत
आमचे शोषकही तेच आमचे रक्षकही तेच बनत आहेत
अन्यायही तेच करणार बातमीही तेच देणार तपासही तेच करणार
निकालही तेच देणार अन क्रांतीचे भाषणही तेच उच्चरवात देणार
वेशांतर करावे कि देशांतर?
साखळ्या तोडायच्या की तुरूंगच घेऊन उडायचे
हा आमच्या पुढील प्रश्न आहे
प्रश्न सुटतच नाही विचार करायला वेळ नाही
साहेबांचा मात्र आदेश सुटलाय
मोर्चेकरी झेंडे घेऊन चालू लागलेत
डोळे रक्त ओकत आहेत घोषणा आग लावताहेत
पोटात ज्वालामुखीचा आगडोंब उसळलाय
शुष्क ओठांवर मानवमुक्तीचा नारा आहे
यावेळी साहेबाने कच खाऊ नये
नेटाने आपला बुडखा शाबूत ठेवला पाहिजे
गारद्यांना फशी पडू नये
बाटग्यांना भिशी देऊ नये
मालकाच्या मांडीवर बसून खेळणे मागू नये
यावेळी बुद्धाने हसले पाहिजे एकदा तरी हसले पाहिजे
हा शेवटचा मोर्चा हा शेवटचा आक्रोश

- मोर्च्यातला कार्यकर्ता